Bu biraz da şımarıklık mı yoksa? Ortak bir noktada buluşamamak mı? Kendimi ifade etme özürlüyüm.
İnsanlara bir şeyler anlatmak artık çok zor geliyor. Susmak istiyorum ama beni anlasınlar da istiyorum. 2 yıl öncesine kadar ben de hayatı 'bu' zannediyordum. 'Bu' kelimesinden kasıt şimdi yaşadığım hayat. Nasıl ilerleyecek bu süreç bilinmez. Çok bunaldım. Sanki paralel evrenler arası yolculuk yapmış gibiyim. Herkes gibi hayata bakıyorum pencereden ama sanki başka yerlere bakıyorum. Nasıl ilerlemem gerekiyor. Çekip gitmem mi gerekiyor yoksa kalıp mücadele etmem mi? Peki ne ile mücadele ? Bu soruların bir cevabı var mı ? Artık biraz zorlanıyorum zaten her şey yeterince zor. Hani bahsettiğim manastırda konaklama meselesi ne zaman gerçekleşecek ya da Peru'da Ayahuascha meselesi, böyle mi yazılıyor bilmiyorum. Yazmak istediklerim de amaçsız değil mi ? Yeni bir ev bile tutamadım çok üşengecim. 4 duvar arasına kendimi nasıl itekliyorum?
Cümle yapılarım çok bozuk ama yine de anlaşılıyor. Çözüme nasıl ulaşabilirim? Kendi içimde çözüme ulaşamıyorum ki birilerinden yardım isteyim. Bu zaten çok başka bir konu insan bilmediği bir konuda nasıl yardım edebilir. İki hayat arasında sıkıştım kaldım ve çıkamıyorum her gün dibe batıyorum. İnsanları hayatımdan siliyorum. Kimseyi siklemiyorum. Yeniden bir yolculuğa çıkmam gerekecek sanıyorum. Çünkü ait hissedemiyorum. Belki bir yerlerde, kendimi ait hissedebileceğim bir yerler vardır. Aslında önemli olan konu sanırım 'ne istiyorum'. Buna karar verebilmem gerekiyor. Hayatıma birini sokamıyorum çünkü kendi kaybolmuşluğuma birisini daha dahil edemem. Sanırım yalnız öleceğim. Bu çok acıtmıyor alışıyorsun yalnızlığa sen de iyi bilirsin bunu aslında. 'Sen' derken herhangi birisi özelleştirmenin anlamı yok. Zaten anlamı yok.. Neyin içine çekiliyorum ve bu bana ne sağlıyor. Para mı ? nedir yani ? Oradan oraya sürüklenirken daha mı mutluydum ? O zaman da yüzüm gülmüyordu ki ? Demek ki mesele o değil. Ama şu anda yüzüm daha az gülüyor. Eski hayatıma mı dönüyorum. Olmak istemediğim bireye. Zorla kendimi şekillere sokmak istemiyorum. Kendimi birinci şahıstan çok üçüncü şahısa sokmak istiyorum. Başlık bile gezi notlarım olarak kalmış. Ha yok mu var tabi ki gezi notlarım yazarım buraya sayfalarca ama anlamı var mı? İnsanlara neyi özendirmeye çalışıyorum ya da daha fazla mutsuzluk mu yaymaya çalışıyorum. İki antidepresan atsam düzelirim aslında yine her şeyi boş veririm ? Neyse ya çok uzatmayacağım bir yere varamıyorum zaten. Türkçem inanılmaz bozulmuş toparlamam lazım. Konu oraya da gelir elbette.
